|
Wit geeft hoop in tijden van crisis door Thea Figee
Je denkt bij binnenkomst in het Stadsmuseum in IJsselstein heel even de hemelpoort binnen te komen. Tien modepoppen - elk op een eigen wolkje van schelpenzand - tonen sereen witte vederlichte creaties van vlieseline, met baleinen strak gespannen vormen en transparante doorkijkjes. Moderne engelen op de catwalk? Sommige lijken bedoeld om elk moment op te kunnen stijgen. Modeontwerpster Tamaar Tóth Varjú licht haar creaties toe. Ze is zelf omwille van de nodige afstand tot haar kunst van top tot teen knalzwart gekleed.
Wit is de kleur van puur, onschuld en vrede, maar ook hoop in tijden van crisis, sterk zijn en kwetsbaar tegelijk, de traan en de lach. En vliegen. Daar heb ik inderdaad wat mee. Ik zou graag een kledingstuk in de kast willen hebben waarmee ik af en toe eens van alles zou kunnen wegvliegen.’’
Daarvoor in de stemming lijkt een rebels ontwerp als ‘Wanna be a Bond girl’, een creatie met stoer gesteven kraag en een wat opgeblazen kittig lijfje. Ze staat voor zowel Pippie Langkous als Emma Peel uit de klassieke televisieserie De Wrekers. Wendbare outfit die als het zo uitkomt tóch even als een pauw met veren kan pronken.
'Met mode zit je letterlijk en figuurlijk heel dicht op de huid van de mens en daar wordt het bij mij altijd monumentaal, verhalend, literair, filosofisch en gelaagd.'
Daarbinnnen niet alle lagen prijsgeven is de kunst zo laat een irritant mooie ’Coat of Secrets’ zien. Het is een japon die is opgebouwd uit tweehonderd zakjes waarin geheimen zijn opgeborgen. Je kunt er niet bij, want op elk zakje zit een slotje en de kunstenares geeft geen sleutels. Niet alleen bij deze technisch uiterst complexe japon staan we versteld van de soms zo simpele basis.
‘Reflections’ is een lappendeken, opgebouwd uit gevouwen vierkantjes, die teruggrijpen op het ouderwetse peper-en-zoutspelletje, het van papier gevouwen happertje, waarvan je de punten met de vingers in en uit kan vouwen. Al naar gelang het lichaam beweegt toveren de happertjes van het kledingstuk een eigen vormenspel.
Tamaar Tóth Varjú kwam op dat idee bij het zien van een dansvoorstelling: 'Zelfs in de allermodernste dans van grootheden als Hans van Manen of Jiri Kylián draait alles uitsluitend om de beweging van het lichaam. Hoe kleding daar een meerwaarde aan zou kunnen geven valt buiten beschouwing.' Tamaar Tóth Varjú’s Reflections belooft dat gemis ruimschoots in te halen. Ook andere ontwerpen blazen zich tijdens het bewegen op, blijken aerodynamisch voorbereid op een werkelijk vliegen of laten zich ondanks ogenschijnlijk groot formaat tot een klein postpakketje opvouwen.
|
